استاد علی اسفرجانی هنرمند برجسته و چیره دست هنرهای ملی وسنتی ایران، از مینیاتور و تذهیب گرفته تا هنر سوخت و معّرق، به سال 1299 ش، در پایتخت همیشه ماندگار هنر ایران زمین، اصفهان چشم به جهان هستی گشود.اهی همراه پدر، که خود نیزدستی در کار هنر سوخت، به محضر استادان صاحب نام اصفهان می رفت. از جمله مدتی نیز به کارگاه مرحوم عباس ذوالفنون اسفرجانی عموی هنرمند خود که در بسیاری از هنرهای ایرانی از جمله هنر سوخت ومعرق تابلو؟ استادی ومهارت داشت رفت والفبای کار هنر روی چرم را فرا گرفت. علی اسفرجانی در چهارده سالگی با انتقال پدر به تهران با‌ خانواده‌راهی‌ این شهرشد.
این گونه بودکه در مرداد سال 1313 ، به باغ همیشه بهار مدرسه صنایع قدیمه راه یافتم. آن روزها مدرسه صنایع قدیمه که ازسال 1309به همت وپایمردی شادروان حسین طاهر زاده بهزاد تاسیس شده بود، تنها کانون رسمی آموزش هنرهای ملی ایران بود که با هدف تجدید حیات واحیای هنرهایی چون مینیاتور، تذهیب، نقشه قالی، کاشیکاری، منبّت،خاتم سازی وزری بافی ... دایر شده وبه طور رسمی هنرجو می گرفت. طاهرزاده رییس مدرسه مردی هنرمند و مدیری با نظم وترتیب بود او با آزمونی که شخصاً از هنرجوی تازه وارد می‌گرفت میزان آمادگی او را برای ورود به رشته ای خاص می سنجید.
استاد علی اسفرجانی در سال 1318 دورۀ مدرسه را با موفقیت کامل در رشتۀ مینیاتور و تذهیب به پایان رسانید. حاصل کار آن سالها، چند مینیاتور بسیار زیبا و ظریف با تذهیب حاشیه است که از استاد در موزه هنر ملی ایران به یادگار مانده است. برخی از تابلوهای استاد نیز درموزه های دیگر شهر ها به نمایش گذاشته شده‌اند. تابلوی مینیاتور لیلی ومجنون به سبک صفوی با دوازده صورت به تاریخ 1315ش، وتابلوی مینیاتور « بزم خسرو وشیرین» با تذهیب یازده صورتی به تاریخ 1314 ش، که هر دو در موزه هنرهای ملی ایران در کنار کارهای دیگر استادان نگهداری می شود. در واقع این آثار کارنامه پایان دوره هستند.
این آثار به موزۀ باغ نگارستان در شمال میدان بهارستان نگهداری می شود.
بنابر وصیت ایشان این آثار به دانشگاه تهران هدیه شد.